VERSCHILLENDE CULTUREN ONDER ÉÉN DAK
Zoals al meerdere keren genoemd op het website:
Jongerenhuis Eindhoven is één van de beste multiculturele woonhuizen voor jongeren van 19 jaar tot 28 jaar oud. Toen ik daar woonde waren we met 7 in huis: 3 vluchtelingen en 4 Nederlanders. Het was gezellig en het bleef zo ook.
De wonder van het jongerenhuis is, als je daar een jaar heeft gewoond dan het is net alsof je bent afgestudeerd voor Fontys of TUE. Dus dan ben je klaar voor het leven om zelfstandig verder te gaan met jou leven .
Dan weet je precies hoe de cultuur van ander mensen is en weet je hoe je kan best met andere mensen omgaan. Discriminatie in het jongeren huis bestaat niet .
Dus als je komt in jongerenhuis wonen, dan het is net als met jou tien tenen in jouw schoenen: ze horen bij elkaar. En elkaar respecteren, zoals het moet zijn.
Ik kom nog steeds regelmatig in jongerenhuis en ik heb nog goed contact met de nieuw bewoners. Zelf kom ik eens voor hun allemaal koken.
Dat is het jongerenhuis dus. Voordat je hier kom wonen moet je er wel klaar voor zijn en begrijpen, dat iedereen is welkom. Groetjes, je ben welkom in ons huis.
Door Ibrahim Sesay, ex-bewoner
Ons huis staat in een woonwijk in Eindhoven. Kinderen spelen er buiten op het plein en er wonen veel studenten. Als we 's avonds buiten eten, klinken er gezellige geluiden van de buren. We wonen hier met z'n zessen, maar vaak zijn we met meer. Iedereen is hier welkom en gasten mogen altijd mee-eten. 's Avonds, schuiven jongeren uit verschillende culturen en met verschillende achtergronden aan tafel aan, om samen te eten.
In het Jongerenhuis waar wij wonen, leven Nederlandse studenten samen met vluchtelingen. De jongeren die er nu wonen komen uit Angola, Siera Leone, Irak en Nederland. Iedereen heeft een eigen kamer en er is een grote woonkamer met eettafel, waar we samen eten. Er staan ook banken en een tv waar we films en voetbal kijken. Aan de muur hangt een grote wereldkaart, die regelmatig gebruikt wordt om te laten zien wie waar vandaan komt. Aan de andere muur hangen foto's van oud-bewoners.
In de tien jaar dat het huis bestaat zijn er veel bewoners geweest. De meesten blijven ongeveer één jaar. In dat jaar kunnen vluchtelingen tot rust komen en kijken wat zij in de toekomst willen. De Nederlandse jongeren kunnen, voor een jaar, ervaren hoe het is om met jongeren van andere culturen samen te leven, jongeren die soms andere zaken aan hun hoofd hebben dan zij zelf.
Het is leerzaam om met meerdere culturen samen te wonen, bijvoorbeeld in de keuken, Sjoerd: “Dat je rijst kunt combineren met aardappels, dat heb ik geleerd van Farid, een oud-bewoner uit Afghanistan.”
Sanne, student Cultureel Maatschappelijke Vorming: “Ik heb geleerd dat niet alles vanzelfsprekend is. Ik mag gewoon studeren. Sommige van je huisgenoten zitten al acht jaar in onzekerheid, voor een papiertje, voordat zij mógen studeren. Je leert ook dat je dankbaar mag zijn dat je gewoon naar je vader, moeder of broer kan. Je beseft dat je eigenlijk veel geluk hebt.”
Sinds zes maanden woont Sjoerd bij ons, hij is laatst 61 jaar geworden. “Ik zocht een woning voor vier dagen per week, want ik werk in Eindhoven en woon in Amsterdam. Toen heb ik Sjaak, een goede vriend en starter van het Jongerenhuis gevraagd of ik hier kon wonen.”
Sjaak woonde eerst in dit Jongerenhuis, hij is de oprichter. Omdat het erg goed ging met het Jongerenhuis is sinds januari een tweede Jongerenhuis gestart. Twee straten verder, wonen op dit moment, vijf mensen. Ook daar wonen studerende en werkende jongeren samen met vluchtelingen en met Sjaak.
“Het is ook leuk om te wonen met iemand die ouder is, die ervaring in het leven heeft, daar kun je veel van leren” vindt Reber. Sjoerd: “Het wonen in het Jongerenhuis voelt heel natuurlijk en zo blijf ik bij op gebied van films en ontwikkelingen.rldquo;
Er is veel contact tussen de beide Jongerenhuizen. Één keer in de week eten we met z'n allen. Verder gaan we wel eens poolen, uit of naar de film. “Het is erg gezellig om samen dingen te doen. Een tijdje terug zijn we met een paar mensen naar de moskee geweest, erg interessant was dat” vertelt Sanne. “Het is ook leuk dat je dingen deelt met elkaar. De een is enthousiast over voetbal, de ander over een moeilijke theorie, maar je wordt er bij betrokken.”
Zo komt Cherno, afkomstig uit Siera Leone, wel eens voorbij lopen met mooie Afrikaanse stoffen. Mensen kunnen bij hem Afrikaanse en Nederlandse kleren laten maken. Cherno: “Ik wil graag modeontwerper worden, met een eigen atelier en eigen creaties. Ik heb al veel certificaten gehaald, maar ik wil nog meer leren.”
Soms praten we over de toekomst, of over Nederland, over de verschillen met andere landen. Zoals vrouwen die achter de ramen zitten en dat er overal coffeeshops zijn. Maar ook dat er veel mag in Nederland. “Ik voel met wel thuis in Nederland hoor” zegt Cherno. Reber vertelt dat hij zich ook thuis voelt in Nederland: “Maar niet voor honderd procent, omdat mijn familie hier niet is. Als het zou kunnen, zou ik in mijn eigen stad in Irak gaan wonen, voor een paar jaar. Of in Canada, een neef van mij woont daar, zoals hij er over praat lijkt het mij prachtig.”
Hoewel de meeste bewoners na een jaar weer vertrekken, komen zij vaak nog langs, voor een kopje koffie, om bij te praten of om mee te eten. Zo ontstaan nieuwe contacten en blijven de oude bestaan. Dat iedereen hier welkom is en met open armen ontvangen wordt, is voor mij, de kracht van dit huis en haar bewoners.
Door Lotje Geutjes, student Communicatie