Korte geschiedenis van het Jongerenhuis

Langzamerhand zagen we ook, dat asielzoekers geen toekomstperspectief hadden anders dan het verkrijgen van een verblijfsvergunning. Ook werd steeds duidelijker dat de overheid niet in staat was het zogenaamde vluchtelingenvraagstuk binnen korte verblijfstijd (minder dan een jaar) op te lossen. Veel asielzoekers lopen na vele jaren (tot tien jaar of langer) nog rond. Opvang bij allerlei instellingen is voor deze mensen niet doeltreffend genoeg. Een essentieel deel van hun volwassenwording ontbreekt en krijgt zelfs een negatieve invulling (je mag niet aan je toekomst werken anders dan wachten op je uitzetting of verblijf). Jonge mensen zien we demotiveren. We realiseren ons ook dat de overheid geen zeggenschap heeft over de inhoud van het leven van jonge mensen. Deze bewering zal de overheid niet maken, maar door het onmogelijk maken van eigen ontwikkeling heeft de overheid wel degelijk een negatieve invloed. We beweren in het gat te springen dat de overheid laat liggen.

De cursus gegeven door NDC was voor ons een welkome aanvulling. Een asielzoeker is niet zielig, hoeft niet af te wachten tot er een overheidsinstantie is die iets voor hem doet. Vandaar onze inspanningen perspectief te scheppen. En mogelijkheden proberen te vinden gegeven door burgers. Aan de andere kant beseffen we ook en hebben ervaren dat het Jongerenhuis geen oplossing voor een asielzoeker is voor de lange termijn. Na één of twee jaar treedt gemakkelijk hospitalisering op. De wereld in het Jongerenhuis is zo verschillend van die van op straat, dat lijkt dat de situatie van de asielzoeker gelijk is aan die van de student in huis.

Vandaar het doel van het verblijf: de asielzoeker zover brengen dat hij zelf verantwoordelijkheid gaat nemen voor eigen leven. We zien dat door het verblijf bij ons er aanzienlijk meer perspectief is gekomen. En ook dat de vrijwilligers, studenten en jonge ondernemers een groot aandeel daarin hebben. We proberen het verblijf bij ons te beperken tot één à twee jaar.

In het bovenstaande lijkt het dat het Jongerenhuis er alleen is voor de jonge asielzoeker is. Echter het begin van het Jongerenhuis spreekt alleen over de studenten en werkende jongeren. Pas na drie jaar zijn de asielzoekers bij ons in huis gekomen. Contact met hen was er vanaf het begin bij het vrijwilligerswerk bij Emmaus (opvang daklozen en tweede handshandel). Nu is er een heel leger van vrijwilligers en jonge ondernemers mee actief geworden. Toch maken we tegelijkertijd een stap terug naar het begin in 2000. We willen een jongerenraad starten die verantwoordelijk wordt voor de dagelijkse gang van zaken, omdat het huis niet anders was en mag worden dan een samenwonen van jonge mensen die aandacht hebben voor elkaar en door de aanwezigheid van de asielzoekers ook voor de maatschappij.